Eski dostlar ayrı ayrı yerlerde
Söylenirse ismi sade dillerde
Hepsi ayrı diyar gurbet ellerde
Anısı kalbimde eski dostların
Arkadaşlar bütün beni unuttu
Ayrılık hasreti beni kuruttu
Süründürdü ömrümüzü çürüttü
Anısı kalbimde eski dostların
Öksüz olan garip olan güler mi?
Çekilmiyor artık böyle olur mu?
Sevenleri ayırana kalır mı?
Anısı kalbimde eski dostların
Erbay’ım derdimiz bize yetiyor
Ayrılık geldi mi insan bitiyor
Garip Ahmet yandı artık tütüyor
Anısı kalbimde eski dostların
Seni görmeyeli çok yıllar geçti
Şimdi görsen eski Ahmet değilim
Ayıkladı felek hep beni seçti
Şimdi görsen eski Ahmet değilim
Seni tanıyınca çok gençti yaşım
Dişlerim döküldü ağardı başım
Girdi birbirine kirpiğim kaşım
Şimdi görsen eski Ahmet değilim
Geçen günlerimiz gelmiyor geri
Zayıfladım kaldım bir kemik deri
Yaşlandım kalmadı gözümün feri
Şimdi görsen eski Ahmet değilim
Boyum fidan gibi ince bir daldı
Sanki şeker şerbet dudaklar baldı
Gözler çakmak gibi yanaklar aldı
Şimdi görsen eski Ahmet değilim
Eski Ahmet Erbay tükendi bitti
Gençliğim kalmadı hepisi gitti
Boylu poslu adam bir anda yitti
Şimdi görsen eski Ahmet değilim
Tarlalarda sabanla çift sürerdik
Bulgur yapar bacalara sererdik
Çise düşer akşam olur dürerdik
Hele bakın köyden eser kalmamış
Kağnılar dizilir giderdik sapa
Ekerdik pancarı ederdik çapa
Bükmeli suyuna yapardık tapa
Hele bakın köyden eser kalmamış
Sabah olur koyun kuzu çıkardı
Erken kalkar çoban bile bıkardı
Anam bizi hep yunakta yıkardı
Hele bakın köyden eser kalmamış
Oyuncağı biz kendimiz yapardık
Uğur kesmez büyüklerden sapardık
Yadı görsek yüzümüzü kapardık
Hele bakın köyden eser kalmamış
Akşam olur biz giderdik obaya
Çok üşürdük sarılırdık sobaya
Hatır hürmet gösterirdik babaya
Hele bakın köyden eser kalmamış
Yağmur yağar bulut yere ağardı
Kar fırtına metrelerce yağardı
Anam sütü bakraç bakraç sağardı
Hele bakın köyden eser kalmamış
Ahmet Erbay met etmekle bitmiyor
Kuşlar kalmamış bir tek bile ötmüyor
Köyünden ayrılan geri gitmiyor
Hele bakın köyden eser kalmamış
Yarin bahçesinde gonca gülleri
Derecektim ama engel koymadı
Gerdanında çifter çifter benleri
Görecektim ama engel koymadı
Veririm uğruna bütün varımı
Felek kırdı kanadımı dalımı
Senin için inan tatlı canımı
Verecektim ama engel koymadı
Gözyaşlarım döndürdün ya kız sele
Servi boylarına o ince bele
O büyük aşkımı önüne hele
Gerecektim ama engel koymadı
Önceleri ümit verdin sen bana
Erbay’ın suçu ne sen çektin yana
Tapmıştım aşkımı inan ki sana
Serecektim ama engel koymadı
Şu dünyada en değerli canlarım
Ana baba bacı gardaş eş yavru
Hepisine feda olsun kanlarım
Ana baba bacı gardaş eş yavru
Kimse yokken onlar vardır yanında
Dara düşsen yetişirler anında
Namusunda şerefinde şanında
Ana baba bacı gardaş eş yavru
Sıkışırsan sana yardım ederler
Hakkın geçse gün gelince öderler
Senin ile nere olsa giderler
Ana baba bacı gardaş eş yavru
Hastalansan onlar bekler başını
Sen ağlasan yine siler yaşını
Yiyemezsen yedirirler aşını
Ana baba bacı gardaş eş yavru
Ahmet Erbay ailesiz yaşamaz
Onlar yoksa neşelenip coşamaz
Arkasında kimse yoksa koşamaz
Ana baba bacı gardaş eş yavru
Ben mi erken doğdum sen mi geç kaldın
Emsalim olsaydın ne vardı sanki
Görünce aklımı başımdan aldın
Emsalim olsaydın ne vardı sanki
Daha çok tazesin bu nasıl haldır
Boyu fidan gibi ince bir daldır
Ağzı şeker şerbet dudaklar baldır
Emsalim olsaydın ne vardı sanki
Sana uygun değil büyüktür yaşım
Dişlerim döküldü ağardı başım
Bembeyaz duruyor kirpiğim kaşım
Emsalim olsaydın ne vardı sanki
Ölürdüm uğruna bırakmam peşin
Elini vurdurmaz görürdüm işin
Ne yapar ne eder olurdum eşin
Emsalim olsaydın ne vardı sanki
Ahmet Erbay bölemedi kozunu
Türlü çeşit veriyorsun pozunu
Şu dünyanın çok atardık tozunu
Emsalim olsaydın ne vardı sanki
Ne güzel gözüktün bir anda bana
Emsalim değilsin kız ben ne deyim
Yaşıtım olsaydın sarardım sana
Emsalim değilsin kız ben ne deyim
Bir şey diyemedim çok küçük yaşın
Çok hoşuma gitti kirpiğin kaşın
Benim omuzuma yaslardın başın
Emsalim değilsin kız ben ne deyim
Beni cezbediyor dudağın dilin
Sanki davet eder o ince belin
Benim zamanımda olsaydın gelin
Emsalim değilsin kız ben ne deyim
Öpmeye doyulmaz yanağın yüzün
Sohbetinden belli çok tatlı sözün
Melül melül bakar o ela gözün
Emsalim değilsin kız ben ne deyim
Benim yaşım büyük değilim dengin
Senide ağırlar bu gönlüm zengin
Tadından yenmezsin bellidir rengin
Emsalim değilsin kız ben ne deyim
Bu Ahmet Erbay’ın gözü var sende
Belliki çok erken doğmuşum bende
Gözüm kaldı gülüm o beyaz tende
Emsalim değilsin kız ben ne deyim
Bin dokuz yüz doksan beşte yitirdim
Emmimi toprağa vermen geliyom
Ağlaya sızlaya kendim bitirdim
Emmimi toprağa vermen geliyom
Dediler ki emmin hakka yürümüş
Azrail’in gözlerimi körümüş
Bütün sevenlerin yasa bürümüş
Emmimi toprağa vermen geliyom
Biz düştük yollara köye az kaldı
Taksinin kornası çok acı çaldı
Kör olsun Azrail emmimi aldı
Emmimi toprağa vermen geliyom
Bak göründü meşelinin başları
Hiç dinmedi gözümüzün yaşları
Başına yazılmış mezar taşları
Emmimi toprağa vermen geliyom
Kolu komşu kapınıza yığıldı
Gözümüzde yaş kalmadı sağıldı
Başsağlığı veren geri dağıldı
Emmimi toprağa vermen geliyom
Ahmet Erbay sana sanma ki doydu
Emmimin vefatın tüm çevre duydu
Kolu komşu gelip bir tas su koydu
Emmimi toprağa vermen geliyom
Yokluklar içinde beni büyüttün
Destek oldun emekleyip yürüttün
Adım attım düşe kalka yürüttün
Senin emeklerin ödenmez anam
Büyüsün diyerek sütünü verdin
Ben sana kurban oluyum derdin
Bizi doyurur da sen sonra yerdin
Senin emeklerin ödenmez anam
Hasta olsam bekler idin bıkmadan
Acızlanıp kaşın bile yıkmadan
Katlanırdın hiç canını sıkmadan
Senin emeklerin ödenmez anam
Daha çocuk derdin kaç olsa yaşım
Yetişirsin dara düşünce başım
Sayende kazandım ekmeğim aşım
Senin emeklerin ödenmez anam
Büyüttün ellere muhtaç etmeden
Her birimiz bir yerlere gitmeden
Vadeniz yetip te ömür bitmeden
Senin emeklerin ödenmez anam
Bu Ahmet Erbay’da kurbandır sana
Ne yapsam da yerin dolmuyor ana
Bir kötü kelime etmedin bana
Senin emeklerin ödenmez anam
Doğurup dünyaya getirir anan
Ana baba eş emeği ödenmez
Bunlardan başka olmaz ki yanan
Ana baba eş emeği ödenmez
Analar yavrunun zahmetin çeker
Sana bir hal olsa gözyaşı döker
Çalışır çabalar babalar çöker
Ana baba eş emeği ödenmez
Nere gitsen bırakmazlar peşini
Korur kollar herkes bilir işini
Bulamazsın bu üçünün eşini
Ana baba eş emeği ödenmez
Hastalansan hiç ayrılmaz başından
Kahrını çekerler küçük yaşından
Sorumludur yemeğimden aşından
Ana baba eş emeği ödenmez
Ahmet Erbay anam yıkardı tasla
Çekinme babaya sırtını yasla
Eşin kolay kolay bırakmaz asla
Ana baba eş emeği ödenmez