Annem babam memlekette
Dört kardeşiz hep gurbette
Hasret çekilmez elbette
Yok, olasın zalim gurbet
Ayrı bıraktın bizleri
Ağlamış dolmuş gözleri
Unutamam ki sizleri
Yok, olasın zalim gurbet
Attın bizi gurbet ele
Sana ne yaptıysak hele
Ayrı koydun bile bile
Yok, olasın zalim gurbet
Anadan babadan ettin
Bizi gurbet ele attın
Ahmet Erbay’ı maf ettin
Yok, olasın zalim gurbet
Gün öğlen vaktinde kapıya çıktı
Yitirdim yavrumu bulun ne olur
Yavrumu çaldılar beni çok yıktı
Yitirdim yavrumu bulun ne olur
Kapının önünden gelip aldılar
Kaşla göz arası nasıl çaldılar
Ne bıraktı ne de geri saldılar
Yitirdim yavrumu bulun ne olur
Aradım taradım olmamış gören
Etrafta koymadım yıkık bir ören
Olmadı günlerdir bir haber veren
Yitirdim yavrumu bulun ne olur
Kimseler görmemiş anında yitti
İki dakikada nereye gitti
Bu olay bizleri perişan etti
Yitirdim yavrumu bulun ne olur
Hiç durmuyor ciğerimin sancısı
Çekilir mi tek yavrumun acısı
Durmadan ağlıyor ana bacısı
Yitirdim yavrumu bulun ne olur
Ahmet Erbay her tarafı arıyor
Kolu komşu sağı solu tarıyor
Bütün herkes dağı delip yarıyor
Yitirdim yavrumu bulun ne olur
Gurbet ellerinden köyüme vardım
Sen ağlama anam yine gelirim
Anamı babamı bir güzel sardım
Sen ağlama anam yine gelirim
Sayılı gün geçer izinim bitti
Bacım diyormuş ki ne çabuk gitti
Kuş gibi elimden kaybolup yitti
Sen ağlama anam yine gelirim
Verdiğin öğütler kulakta küpem
Verin elinizi bir yolcuk öpem
Bu yolları gardaş boşa mı tepem
Sen ağlama anam yine gelirim
Sarılıp göğsüne yasla başını
Yaklaş ta sileyim gözün yaşını
Çok özlerim toprağını taşını
Sen ağlama anam yine gelirim
Ahmet Erbay bende sizi özlerim
Yıllık izin gelsin diye gözlerim
Maalesef burada bitti sözlerim
Sen ağlama anam yine gelirim
Yavrum seni otuzunda yitirdim
Annen baban per perişan yiğidim
Ne zorlukla bu yaşına getirdim
Annen baban per perişan yiğidim
Yavrum sana acep nasıl kıydılar
Bağırdın mı iniltin mi duydular
Kimler buldu ambulansa koydular
Annen baban per perişan yiğidim
Kimler yaraladı yaran mı derin
Çok kan mı kaybettin kesilmiş ferin
Biricik yavrum dun dolmaz ki yerin
Annen baban per perişan yiğidim
Gece yarısında haberin duydum
Teneşir üstünde elbisen soydum
Kendi ellerimle mezara koydum
Annen baban per perişan yiğidim
Öpmeye kıymazken elimden aldı
Annenle baban yavrusuz kaldı
Gencecik yaşında Azrail çaldı
Annen baban per perişan yiğidim
Nasıl dayanayım yiğidim sana
Ahmet’in bu olay dokundu cana
Yaran nerde yavrum söylesen bana
Annen baban per perişan yiğidim
Bak yaşlandım yıllar önce gencidim
Koşar zıplar eğlenirdim dincidim
Çok diriydim krikoydum vincidim
Yıllar beni ben yılları bitirdim
Yorulmaz her yere giderdim yaya
O kadar sağlamdım sanki bir kaya
Mikroptan arınmış tertemiz maya
Yıllar beni ben yılları bitirdim
Seneler tükendi gençliğim gitti
Bu kadar yıllarım ne çabuk bitti
Kör olası ömrüm kaybolup yitti
Yıllar beni ben yılları bitirdim
Saçlarım ağardı büküldü belim
Başımda kel oldu kalmadı telim
Tutamam kaşığı titriyor elim
Yıllar beni ben yılları bitirdim
Ne çabuk bitirdin Ahmet Erbay’ı
Yiyemez yemeği içemez çayı
Kazın mezarımı siz emmi dayı
Yıllar beni ben yılları bitirdim
Yıllar önce Yıldız TV açıldı
Deyişler türküler Yıldız TV de
Aşıklar ozanlar hepsi saçıldı
Deyişler türküler Yıldız TV de
Engin gayrimenkul şirketin adı
Tadından yenmiyor yıldızın tadı
Bağrına basıyor yabanı yadı
Deyişler türküler Yıldız TV de
Suzan Hanım karşılıyor gülerek
Memnun kaldık biz TV gelerek
Kırmıyorlar hiç kimseyi bilerek
Deyişler türküler Yıldız TV de
Kimi görsen ısmarlıyor çayını
Canlı canlı izliyorsun yayını
Kucaklıyor bayanını bayını
Deyişler türküler Yıldız TV de
İnsan gibi insan vardır yapıda
Güler yüzle karşılarlar kapıda
Çok büyüktür stüdyonun çapıda
Deyişler türküler Yıldız TV de
Ahmet Erbay tavsiyemdir sizlere
Gidin görün gerek var mı sözlere
Gelmeyesin sakın kötü gözlere
Deyişler türküler Yıldız TV de
Bir ev yaptım gece kondu
Hem çamurdan hem betondu
Bir değil beşinci oldu
Yıkmayın bir yuvam olsun
Param yok ki ev alayım
Değmen evimde kalayım
Ne olur kurbanlar olayım
Yıkmayın bir yuvam olsun
Eller gibi param olsa
Hemen alırım bir arsa
Böyle miydi kanun yasa
Yıkmayın bir yuvam olsun
Ahmet Erbay bir ev yaptım
Yavan ekmek yedim yattım
Milyonlarca borca battım
Yıkmayın bir yuvam olsun
Şeytana uyup ta gitme ellere
Bir anlık hevese yıkma yuvanı
Namusun kirleyip düşme dillere
Bir anlık hevese yıkma yuvanı
Sakın düşme yad ellerin peşine
Yağı sürme dost düşmanın işine
Ne söylersin daha sonra eşine
Bir anlık hevese yıkma yuvanı
Şimdilik egon yapsa da tavan
Eninde sonunda alırsın havan
Bir kuru ekmekle kalırsın yavan
Bir anlık hevese yıkma yuvanı
Çoluk çocuk tükürürler yüzüne
Yemin etsen inanmazlar sözüne
Bakamazsın yavruların gözüne
Bir anlık hevese yıkma yuvanı
Nasihat al dinle Ahmet Erbay’dan
Pişman olup deme ok çıktı yaydan
Yuvanı yapmaya olmaz ki faydan
Bir anlık hevese yıkma yuvanı
Maraş, Çorum, Sivas yobazın bitmez
Yakıp yıkıp gitti yezit soyları
Bu millet bunları unutup gitmez
Yakıp yıkıp gitti yezit soyları
Genç yaşlı demedi kadını kızı
Çocuğu katleder kesilmez hızı
Yüreğe işlemiş dinmiyor sızı
Yakıp yıkıp gitti yezit soyları
İnsan yakar Allah Ekber dilinde
Öldürüyor balta bıçak elinde
Hazırlanmış tabancası belinde
Yakıp yıkıp gitti yezit soyları
İnsanları diri diri yaktınız
Gazı döküp birde kibrit çaktınız
Onlar yandı sizler ona baktınız
Yakıp yıkıp gitti yezit soyları
Nasıl kıydın yaşlı çocuk ve gence
Lanet olsun adam değilsin bence
Yakıştı mı söyle bakalım sence
Yakıp yıkıp gitti yezit soyları
Ahmet Erbay unutulmaz acısı
Kin kusuyor size kardeş bacısı
Duyuluyor bu gün gibi sancısı
Yakıp yıkıp gitti yezit soyları
Bir zamanlar kalabalık köyüdü
Yetmiş hane köyde kimse kalmamış
Dede torun oğul evlat büyüdü
Yetmiş hane köyde kimse kalmamış
Terk etmişler birer birer göçmüşler
Evden barktan tarla tumptan geçmişler
Doymak için şehirleri seçmişler
Yetmiş hane köyde kimse kalmamış
Gençleri göçmüş de yaşlılar kalmış
Ormanlar büyümüş kurtla kuş almış
Analar babalar düşünüp dalmış
Yetmiş hane köyde kimse kalmamış
O eski köyümde hanıya nerde
Geçim telaşı da koymuş bir derde
Doğduğu değil doyduğu yerde
Yetmiş hane köyde kimse kalmamış
Satmışta gelmiş davarı malı
Bir iş bulamazsa ne olur halı
Gecekondu ona olmuştur yalı
Yetmiş hane köyde kimse kalmamış
Köyümde kalmış da yarıdan azı
Bizimde böyleymiş kaderle yazı
Bırakmış Ahmet’i oğluyla kızı
Yetmiş hane köyde kimse kalmamış