Yokluk beni gurbet ele bağladı
Bekleme yolumu gelemem anam
Şu hasretlik yüreğimi dağladı
Bekleme yolumu gelemem anam
Sanmayın ki bende sizi unuttum
Yokluk mecbur etti meskeni tuttum
Özledim sizleri inan ki bittim
Bekleme yolumu gelemem anam
Fakirlik ayırdı beni sizlerden
Zaten dertliyim bende ezelden
Mesken oldu gurbet ne gelir elden
Beklenme yolumu gelemem anam
Erbay gurbet ele meskeni kurdu
Yandı fakirlikten ağladı durdu
Kahpe felek bize pençeyi vurdu
Bekleme yolumu gelemem anam
Yaz gelende geleceğim Sekücek
Ekim biçeceğim pancar sökecek
Meyveler yetince meyve dökecek
Geleceğim köyüm sana yaz gelsin
Çeşmesinden soğuk sular içerim
Mahsulleri tanesinden seçerim
Çok anım var senden nasıl geçerim
Geleceğim köyüm sana yaz gelsin
Ben çıkınca meşelinin başından
Çamın içi çoraklığın kaşından
Geçer miyim yemeğinden aşından
Geleceğim köyüm sana yaz gelsin
Anısı var köyümü çok özlerim
Sığır gelir ben karşıdan gözlerim
Yamacın arından sen izlerim
Geleceğim köyüm sana yaz gelsin
Etnahasan türbesine çıkarım
Semaveri ızgarayı yakarım
Seyreyleyip her tarafa bakarım
Geleceğim köyüm sana yaz gelsin
Nasıl anlatayım nerden başlayım
Ahmet Erbay köyde yazla kışlayım
Soba yansın ben patates haşlayım
Geleceğim köyüm sana yaz gelsin
Yaşım yirmi idi geldim askere
Ne izin geliyor nede teskere
Kader böyleymiş geldik bir kere
Komutanım izin versin geliyom
İzin gelmez teskere çok ırakta
Gözüm görmez deli gönlüm merek ta
Görmek mümkün değil pek çok uzakta
İzinim de hemen çıksın geliyom
Beş yüz elli gün de saymakla bitmez
Erbay’ım gülde bülbülde ötmez
Sizin hasretinim gözümden gitmez
Beş yüz elli günüm bitsin geliyom
Betersin İstanbul habire dayat
Taze bulamazsın her şeyi bayat
Şafak sökse bile bitmiyor hayat
Geldiğime pişman ettin İstanbul
Neler kayboluyor kocaman şehir
Kimlerin hayatın eyledin zehir
Çok şeyi yutuyor sanki bir nehir
Geldiğime pişman ettin İstanbul
Bilmiyorlar yürekteki sızını
Büyük şehir birden keser hızını
Baş edemez oğlu ile kızını
Geldiğime pişman ettin İstanbul
Konuşsan anlatsan dinlemez sözü
Seni ata bilip görmüyor gözü
Her lafı söylersin utanmaz yüzü
Geldiğime pişman ettin İstanbul
Büyük şehirlerde yaşayan pişman
Babayı oğula ediyor düşman
Kimi obez olmuş o kadar şişman
Geldiğime pişman ettin İstanbul
Oğul işe gitmez kız örgü örmez
Babayı anayı hiç gözü görmez
Ne gece ne gündüz içeri girmez
Geldiğime pişman ettin İstanbul
Anası ne yapsın kalmıştır naçar
Bekliyor yolunu uykusu kaçar
Daha gelir gelmez kapısın açar
Geldiğime pişman ettin İstanbul
Ahmet Erbay anlatsam da bitmiyor
Kimsenin kimseye gücü yetmiyor
Başımızdan felaketler gitmiyor
Geldiğime pişman ettin İstanbul
Doğuştan çileli başım
Ağlarım kalmadı yaşım
Zehir oldu ekmek aşım
Geldi geçti bütün ömür
Doya doya yaşamadım
Gülümseyip coşamadım
Engelleri aşamadım
Geldi geçti bütün ömür
Çok çektim hep şükür ettim
Koca dünyada ben yittim
Genç yaşta eridim bittim
Geldi geçti bütün ömür
Erbay derde mahkum oldum
Güller açar bende soldum
Ağaran saçlarım yoldum
Geldi geçti bütün ömrüm
Baktım ki dağlara yemyeşil olmuş
Güzelim köyümü gel de özleme
Menekşe gül nergis laleyle dolmuş
Güzelim köyümü gel de özleme
Koyunlar kuzular dağlara kaçmış
Meyvesi sebzesi çiçekler açmış
Mis gibi her yana kokular saçmış
Güzelim köyümü gel de özleme
Gidip memlekete yapsam hayırı
Al yeşil bürünmüş kırı bayırı
Diz boyunca otlar almış çayırı
Güzelim köyümü gel de özleme
Bambaşka oluyor köyümün yazı
Göllerde yüzüyor ördeği kazı
Gidersen her türlü çekilir nazı
Güzelim köyümü gel de özleme
Bu Ahmet Erbay’ı düşürür aşka
Havası bir başka suyu bir başka
Zalim gurbet eller çok oldu laşka
Güzelim köyümü gel de özleme
Adı batsın bu diyarı gurbetin
Gurbetin kahrını gel de bana sor
Bal olsa da çekilmiyor hasretin
Gurbetin kahrını gel de bana sor
Vatanın hasreti burnumda tüter
Gurbet elin kahrı o kadar beter
Köyümün hasretin çektiğim yeter
Gurbetin kahrını gel de bana sor
Orda koyduk ana ile babayı
Geçim için çok gösterdik çabayı
Çok uğraştım yakmak için sobayı
Gurbetin kahrını gel de bana sor
Var mıdır gurbette keyif çatanım
Gözümde tütüyor benim vatanım
Ana baba eş dost orda yatanım
Gurbetin kahrını gel de bana sor
Oksijen çok boldur mis gibi hava
Mahkeme bilmezdik olmazdı dava
Ahmet Erbay ile giderdik ava
Gurbetin kahrını gel de bana sor
Ben seni ne kadar özledim baba
Babamı özledim gel de ağlama
Yerini doldurmaz hısım akraba
Babamı özledim gel de ağlama
Her gün ağlıyordu ciğerim anam
Diyordu ki hangi derdime yanam
Bulabilsem öpüp koklayıp kanam
Babamı özledim gel de ağlama
Burnumda tütüyor kokun özledim
Babam gelir diye ne çok gözledim
Gizli gizli hep ağladım gizledim
Babamı özledim gel de ağlama
Gözüm yaşarıyor duyunca ismin
Duvarda asılı dağ gibi resmin
Hayalimde durur suratın cismin
Babamı özledim gel de ağlama
Seni kaybedeli bak yıllar oldu
Hatırladım yine gözlerim doldu
Anamı görseydin saçların yoldu
Babamı özledim gel de ağlama
Ahmet Erbay asla unutmaz seni
Niye öksüz koyup bıraktın beni
Her an bizimlesin sanma ki yeni
Babamı özledim gel de ağlama
Ne dedim ben sana ne diye küstün
Küsme nolur gel öpeyim barışak
Selamı sabahı bir anda kestin
Küsme nolur gel öpeyim barışak
Kafasın kaldırıp bakmaz yüzüme
Sorarım cevabı vermez sözüme
Dikkatli bakınca çeker gözüme
Küsme nolur gel öpeyim barışak
Ne yaptım ben sana suçumu söyle
Küseriz boşuna olmuyor böyle
Allah’ı seversen gel insaf eyle
Küsme nolur gel öpeyim barışak
Küstük barışmaya vermez emek
Küsünce olmuyor iki laf demek
Oturup tadıyla yenmiyor yemek
Küsme nolur gel öpeyim barışak
Ahmet Erbay derki kin mi tutalım
İçimizden kin kibiri atalım
Ufak tefek olayları yutalım
Küsme nolur gel öpeyim barışak
Ela gözlerini sevdiğim güzel
Gel otur yanıma anlat derdini
Gözlerin yaşarmış suratın gazel
Gel otur yanıma anlat derdini
Halinden bellidir suratın asık
Başın önündedir kaşların basık
Kendinde değilsin olmuşun fasık
Gel otur yanıma anlat derdini
Gel anlat derdini eğme başını
Sanki suçlu gibi yıkma kaşını
Ağlamışsın belli silem yaşını
Gel otur yanıma anlat derdini
Anlat hele nedir düşünüp durma
Düşünüp boş yere hayaller kurma
Saçların yolup dizine vurma
Gel otur yanıma anlat derdini
Suratın asılmış gülmüyor yüzün
Ağlayı ağlayı kızarmış gözün
Dur hele sakin ol anlayım sözün
Gel otur yanıma anlat derdini
Otur hele anlat Ahmet Erbay’a
O kadar sertsin ki sanki bir kaya
İnşallah emeğin hiç gitmez zaya
Gel otur yanıma anlat derdini