Çok değişmiş görmeyeli
Kasisli bir yola dönmüş
Kumral saçın örmeyeli
Kurumuş bir dala dönmüş
Kırılmış kaşların yıkmış
Sanki hayatından bıkmış
Bu yaşta kamburu çıkmış
Altın idi pula dönmüş
Buruşmuş tombul yüzleri
Kuyuya dönmüş gözleri
Tutmuyor artık dizleri
Şekerlenmiş bala dönmüş
Ahmet Erbay nedir böyle
Kimler seni üzdü öyle
Senin derdin nedir söyle
Değersiz bir mala dönmüş
Çocuk yaşta kayıp ettim anamı
Zalim felek tüm garezin bana mı?
Bütün kötülükler benden yana mı?
Çok çileler çektim görmedin anam
Daha çok küçüktüm anasız kaldım
Kendimi bilmeden hayata daldım
Yalancı dünyadan nasibim aldım
Çok çileler çektim görmedin anam
Neler çektim görseyidin halımı
Felek kırdı kanadımı dalımı
Kötü hayat zalımında zalımı
Çok çileler çektim görmedin anam
Aklım erip göremedim yüzünü
Sesin nasıl hiç duymadım sözünü
Hangi renkti seçemedim gözünü
Çok çileler çektim görmedin anam
Yaşlar sardı kirpiğimi kaşımı
Çok ağladım silen yoktu yaşımı
Anam deyip yaslamadım başımı
Çok çileler çektim görmedin anam
Ahmet Erbay yandı bitti kor oldu
Sen yoktun ya hayat bana zor oldu
Anam bilsen garip yavrun hor oldu
Çok çileler çektim görmedin anam
Genç yaşında kalmış yalnız başına
Çok çileler çekmiş kadersiz gelin
Gözyaşları katık olmuş aşına
Çok çileler çekmiş kadersiz gelin
Gülmemiş kaderi çileler çekmiş
Gencecik yaşında ne kadar çökmüş
Bazen kederlenip gözyaşı dökmüş
Çok çileler çekmiş kadersiz gelin
Çileler kederler açmamış gözün
Halinden bellidir gülmemiş yüzün
Derdini anlatır çıkan her sözün
Çok çileler çekmiş kadersiz gelin
Malul masum biri boynunu eğer
Güzel bu duruşun dünyayı değer
Ezelden bu yüzü gülmemiş meğer
Çok çileler çekmiş kadersiz gelin
Ahmet Erbay dileğimdir bilesin
Dilerim ki bundan sonra gülesin
Yüzün gülsün sen kendine gelesin
Çok çileler çekmiş kadersiz gelin
Doksan bir yılının eylül ayında
Bu garip ayrılmış senin payında
Söz ikrar vermişti emmi dayında
Yıllarca kahrımı çok çektin delü
Göçtük İstanbul’a yuvamız kurduk
Gecekondu yapıp içinde durduk
Bazen karşılıklı kadehi vurduk
Yıllarca kahrımı çok çektin delü
Bazen sıkışırdık yoktu paramız
Çok tartıştık açılmadı aramız
Senle sardık kabuklaştı yaramız
Yıllarca kahrımı çok çektin delü
Sonunda biricik yavrumuz oldu
Evimiz yuvamız neşeyle doldu
Çizdiğimiz çizgi doğru bir yoldu
Yıllarca kahrımı çok çektin delü
Ahmet Erbay mutlu oldu seninle
Yemin ettik ömür boyu benimle
Ayrılmayız söz vermiştik yeminle
Yıllarca kahrımı çok çektin delü
Alıp ceketimi düşersem yola
Çok ararsın bulamazsın muhannet
Gözlersin yolumu gelir mi ola
Çok ararsın bulamazsın muhannet
Diyorsun ki sende bana zararsın
Ben gidersem sesimi de ararsın
Sakın deme sende neye yararsın
Çok ararsın bulamazsın muhannet
Zaman geçse hemen beni özlersin
Garipseyip yollarımı gözlersin
Neden çalmaz telefonu izlersin
Çok ararsın bulamazsın muhannet
Gelir diye kapılardan bakarsın
Gözün yolda hayatından bıkasın
Üzüntüden hep canını sıkarsın
Çok ararsın bulamazsın muhannet
Hep beklersin Ahmet Erbay yolunu
Yalnız yatar boş atarsın kolunu
Üzdün beni ben mi döktüm dolunu
Çok ararsın bulamazsın muhannet
Sağlığımda kıymetimi bilmezsen
Çok ararsın bulamazsın ölünce
Gözlerimden akan yaşım silmesen
Çok ararsın bulamazsın ölünce
Sağlığında şenliğim ben yanında
Çağırırsın yetişirim anında
İşlemişim damarında kanında
Çok ararsın bulamazsın ölünce
Deme sakın sende neye yararsın
Ben ölürsem soluğumu ararsın
Üşüyünce yorganları sararsın
Çok ararsın bulamazsın ölünce
Güvenip te veremezsin paranı
Bakıtmazsın vücudunda yaranı
Bulamazsın benim gibi saranı
Çok ararsın bulamazsın ölünce
Düşersin kalırsın hiç kimse bakmaz
Umrunda olmazsın kimseler takmaz
Bir çorba pişirip ateşin yakmaz
Çok ararsın bulamazsın ölünce
Yalnız yapamayız sende Ahmet’te
Okunsun dualar densin rahmette
İkimiz buluşak senle ahrette
Çok ararsın bulamazsın ölünce
Yavrum deyip kimler okşar başımı
Bu ani ölümün çok acı annem
Ben ağlarken kimler siler yaşımı
Bu ani ölümün çok acı annem
Kiminle konuşup stres atayım
Ben kimlerin sinesine yatayım
Yemek yiyip çayla keyif çatayım
Bu ani ölümün çok acı annem
Sana nazlanırdım boyun bükerdim
Dizinin dibine hemen çökerdim
Oturup yanına derdim dökerdim
Bu ani ölümün çok acı annem
Sen beni çok zaman teselli ettin
Çağırdığım zaman carıma yettin
Beni yatıştırıp sonradan gittin
Bu ani ölümün çok acı annem
Bu Ahmet Erbay’da minnettar sana
Beni her görüşte sarardın cana
Dara düştüğümde destektin bana
Bu ani ölümün çok acı annem
Aldığımız maaş ne ki
Bekleriz artacak belki
Üç beş kuruş maaş çeki
Çilemi gardaş memura
Bize bol maaş vermiyor
Sefalet çeker görmüyor
Bizim eve et girmiyor
Çilemi gardaş memura
Eller hep mangal yakıyor
Öylede güzel kokuyor
Çoluk çocuk hep bakıyor
Çilemi gardaş memura
Maaş bitti kese kese
Standart koydu herkese
Erbay memur bol bol yese
Çilemi gardaş memura
Şu başıma gelenleri yazayım
Felek yazmış bilmem nasıl bozayım
Yazım kara ben kimlere kızayım
Çileliyim ta ezelden çileli
Sevgi nedir görmedim ki babadan
Kurtulmadım hala yırtık abadan
Darbe yedim zalimlerden kabadan
Çileliyim ta ezelden çileli
Ablam otuzunda yalınız kaldı
Sevdiği eşini elinden aldı
Çoluklar la geçim derdine daldı
Çileliyim ta ezelden çileli
Abim ile ayık olmaz başımız
Yıllar oldu dinmez oldu yaşımız
Rahat rahat yiyemedik aşımız
Çileliyim ta ezelden çileli
Anne baba bacı kardeş acısı
Dinmez oldu ciğerimin sancısı
Ahmet Erbay kader çile yancısı
Çileliyim ta ezelden çileli
Körpe yavrularla kocasız kalmış
Çifte yavruları böğrüne çalmış
Ağlıyor kenarda bir mendil almış
Nasıl ağlamasın çileli gelin
Uçmuş gitmiş evlerinin direği
Taze gelin dayanır mı yüreği
Komşuları kapmış kazma küreği
Nasıl ağlamasın çileli gelin
Dağ gibi eşini birden yitirmiş
Biliyor ki felek onu bitirmiş
Genç yaşta başına neler getirmiş
Nasıl ağlamasın çileli gelin
Küçük yavru babasını arıyor
Babam nerde anne diye soruyor
Söyleyemez daha sıkı sarıyor
Nasıl ağlamasın çileli gelin
Başını kaldırmaz düşünür durur
Ne yaparım diye hep kanı kurur
Belki de garibim yapıyor gurur
Nasıl ağlamasın çileli gelin
Derdini dökemez Ahmet Erbay’a
Eller atlı iken o kalmış yaya
Düşünceye dalmış olmuş bir kaya
Nasıl ağlamasın çileli gelin