Bir den bire çok yük bindi boynuma
Ben kendi kendimi teselli ettim
Çok düşündüm elim soktum koynuma
Ben kendi kendimi teselli ettim
Kim olsaydı benim kadar üzülür
Gözlerinden yaşlar akar süzülür
Üzgün durur suratları büzülür
Ben kendi kendimi teselli ettim
Düşünüp dururken oraya çöktüm
Ağladım birazcık gözyaşı döktüm
Kör olsun kadere boynumu büktüm
Ben kendi kendimi teselli ettim
Bitmez artık benim derdim çoğudu
Bu derdime derman bile yoğudu
Halsiz kaldım elim kolum soğudu
Ben kendi kendimi teselli ettim
Ahmet Erbay hallerine yanıyor
Ah çektikçe ciğerlerim kanıyor
Herkes beni derdi yoktur sanıyor
Ben kendi kendimi teselli ettim